Organizator:
Rzadko zdarza się, żeby elementy stroju zakrywały całe ciało. Często części ubioru odwzorowujące wygląd postaci są z cienkiej, przewiewnej tkaniny, co przy chłodniejszej pogodzie jest mało komfortowe, o zdrowiu nie wspominając. Dlatego właśnie należy przygotować sobie części stroju, które będą stanowiły „bazę” stroju. Na ten cel najlepiej nadadzą się spodnie i bluzka lub podkoszulka w ciemnych, jednolitych, stonowanych kolorach – czarnym, granatowym czy brązowym. Nie powinny za bardzo odcinać się od reszty stroju. Oczywiście, jeśli chce się odgrywać templariusza i wystąpić w białej szacie baza także będzie musiała być biała.
Do użycia jako elementy stroju nadają się najlepiej ubrania z naturalnych tkanin, o grubym splocie – na przykład lniane. Świetne są różnego rodzaju etniczne ciuchy z rzemykami, sznurowaniami itp. Góra – różnego rodzaju, luźne koszule w stylu „pirackim”, jednobarwne lub też w ciekawe wzory. Ponownie – sznurowania dodają charakteru. Nie należy bać się koloru białego – takie koszule są bardzo dobrym szczegółem szlachcica czy chłopa. NA koszulę można narzucić jakąś ciekawą kamizelę, kobietom polecam sznurowane z przodu bezrękawniki czy inne gorsetopodobne wytwory wyobraźni :-).
Dół – tu kobiety mają zdecydowanie łatwiej. Spódnice – najlepiej z koła, obszerne, do kostek, jako że nie powinny ograniczać ruchów. Spodnie – z naturalnych tkanin. Ciekawie wyglądają zarówno te ciasne jak i luźne, obwiązane rzemieniami na dole.
Kiedy planuje się robienie stroju na LARPa dobrze zaopatrzyć się w klimatyczne drobiazgi – dowolne ilości rzemyków, którymi można sznurować, obwiązywać, ozdabiać, przywiązywać i przeplatać. Różnego rodzaju naszyjniki, czy biżuteria, które wpisują się w klimat gry i postaci, w tym także „pieszczochy”. Bardzo wygodnym gadżetem jest piersióweczka czy inna ładnie oprawiona butelka – jest wręcz wywyższona do rangi artefaktu, kiedy dzień jest zimny, a jej zawartość to gorąca herbatka. Torba „podróżna” ze skóry czy worek z materiału, to jednocześnie dodatek, który podkreśla, że postać jest szukającym przygód wędrowcem, ale można tam też schować wszelkie najpotrzebniejsze a nieklimatyczne rzeczy (np. telefon komórkowy ;) ).
Pasek – naprawdę baaardzo się przydaje – jest do czego przymocować sakiewkę czy broń. Poza tym odpowiedni pasek może podkreślać cech stroju, jeśli np. miałby dużą, ciekawą klamrę. Ładnie oprawiony nóż czy sztylet w ozdobnej pochwie jest bardzo pięknym dodatkiem do stroju, jednak nie powinien w ogóle opuszczać pochwy, a jeśli LARP jest kontaktowy to lepiej z niego zrezygnować.
Nie trzeba zbytnich umiejętności, aby z płachty z tkaniny zrobić narzutkę – tunikę. Przerzucony przez ramię kawał materiału, przewiązany w pasie daje coś w rodzaju ubiorów antycznych. Przy odrobinie fantazji i ładnej broszy zwykłe prześcieradło da się upiąć na kształt rzymskiej sukni...
Najprostszą pelerynę można wykonać mając prostokątny kawał tkaniny. Należy złożyć go wpół tak, aby dłuższy bok pozostał nie złożony, następnie zszyć jedną z krótkich krawędzi. Otrzymujemy coś w rodzaju pół koperty. Nakładamy to na siebie tak, że górna, zszyta krawędź jest górną krawędzią kaptura. Teraz należy spojrzeć, w którym miejscu trzeba będzie wszyć sznurek lub gumkę by kaptur był odpowiednio głęboki i układał się ładnie. Aby ładnie przymocować sznurek należy pasek tkaniny przyszyć po wewnętrznej stronie peleryny na wysokości zamierzonej „szyi” by uformować tunel. Jeśli teraz włożymy weń np. szeroką satynową wstążkę, to będzie czym zawiązywać pelerynę na kokardę. Panowie mogą zechcieć innego pomysłu – w celu zrobienia bardzo ciekawego zapięcia należy końce sznurka w środku tunelu przyszyć, tak, aby „szyja” peleryny była na stałe ustalona, do końców sznurka przywiązać uformowane z drutu haczyki. Następnie wystarczy wziąć łańcuszek o grubych ogniwkach, by nakładając go na haczyki uzyskać zapięcie z regulacją szerokości. Są też w końcu piękne zapięcia w pasmanteriach…
Z modeliny czy glinki polimerowej można ulepić różnego rodzaju amulety, które po wypieczeniu i pomalowaniu, zawieszone na rzemyku staną się ozdobą stroju. Ciekawe wisiory stanowią również kawałki kości, futerka czy ciekawie powykręcane kawałki drewna. Na drewnie można wypalić runy czy inne tajemnicze, magiczne znaki, czy symbol bóstwa.
Kiedy zachodzi potrzeba dłuższego przebywania w stroju w zimny dzień warto pomyśleć o tym wcześniej i zaopatrzyć się w kalesony, długie rajstopy i bawełniane podkoszulki. Większość strojów nadal będzie dobrze wyglądała gdy nałożymy je na proste, ciasne ubranie np. spodnie i koszulkę z długim, wąskim rękawem. Pod sukienkę bez większych problemów da się założyć spodnie. Ciekawym dopełnieniem stroju (i ciepłym) będą futrzane czapy, wełniane peleryny i inne ciepłe, a ładne rzeczy, w których w gorący dzień można się zazwyczaj ugotować. Przydatna będzie torba w której schowa się termos z gorącą herbatą.
Jeśli w idei stroju najważniejsze było odsłonięte ciało – lepiej zrezygnować z tego, ewentualnie zakładając strój na rzeczy w kolorze ciała.
Rasy nietypowe wymagają nowatorskich pomysłów. Tak na przykład – ent na jednym z LARPów, na którym byłam obecna, miał strój – drzewo do założenia na siebie – zrobiony z tektury falistej, z wyciętymi otworami na ramiona, rękawice – gałezie takoż z tektury. Stroju dopełniała powieszona na plecach tabliczka „pomnik przyrody – prawem chroniony” oraz usmarowanie twarzy czarnym mazidłem. Otwór na twarz był jakąś dziuplą w drzewie.
Jeśli chodzi o centaury – można pokusić się o zaproszenie kolegi do zagrania takiej postaci. Ciekawy był również pomysł dwóch ludzi grających ettina – dwugłowego olbrzyma. Przyduża bluza założona na dwie osoby na raz odda tu nieocenione usługi.
Jednym z zabawniejszych, ciekawych pomysłów jakie widziałam były dwie szczurzyce, zrośnięte ogonami – takie blliźniaczki syjamskie
Uszy – w przypadku elfów – ciężko odwzorować. Znam wiele sposobów, które jasno dają do zrozumienia, że postać jest elfem, ale nie wyglądają najlepiej. Stosunkowo najlepiej sprawdzają się „silikonowe” uszy, które nakłada się na własne – do dostania w sklepach ze strojami na halloween, czy z zabawkami jako uszy elfie lub klingońskie. Uszy szczurze, kocie czy inne – można przyczepić na opasce lub na nakryciu głowy. Opaska ma tę przewagę, że często da się ją zakryć włosami. Nie polecam przypinania uszu do włosów wsuwkami, ponieważ takie uszy często opadają.
Ogony – ogon zrobić ławo – tunel z tkaniny należy czymś wypchać, wtedy lepiej się zachowuje. Jeżeli ogon wypcha się na sztywno wrzucając w środek kawał grubego, miedzianego drutu, to, jeśli przymocuje się go mocno do paska, można go na różne sposoby wyginać.
Rogi: można zrobić z masy plastycznej – modeliny czy glinki polimerowej, wypiec w piekarniku i pomalować. Ich przymocowanie – polecam raczej ukrycie we włosach, przymocowane na opasce. Znam ludzi, którzy przyklejali rogi na taśmę dwustronną do własnej skóry, jednak takie rogi po pewnym czasie odklejają się. Jeśli planuje się takie mocowania trzeba to uwzględnić robiąc rogi i starać się, aby były jak najlżejsze.
W przypadku ras będących jakimiś ssakoludami często brakuje wąsików. Można je zrobić z włosia miotły (ja osobiście użyłam szczeciny słonia ;) ). Jeśli koniec takiego włoska zanurzy się w super-glue i przytknie do skóry to trzyma się kilka godzin.
UWAGA: jeśli planujesz przyklejać cokolwiek do skóry to najpierw sprawdź, czy klej, który stosujesz nie uczula – nanieś niewielką ilość na skórę nadgarstka na dzień przed planowanym LARPem i nie zmywaj przez kilka godzin. Klejów typu super-glue, kropelka czy super-atak nie wolno stosować na większe powierzchnie skóry, w pobliżu oczu czy ust – są silnie trujące. Oczywiście najlepszy byłby charakteryzatorski klej służący do mocowania wąsów czy tupecików.
Fryzura daje dużo możliwości odwzorowania typu postaci. Włosy półdługie u mężczyzny, związane z tyłu na kokardę, z kosmykami wymykającymi się (a o to nietrudno) dają wygląd renesansowego szlachcica. Elfy będą miały włosy zaplecione w misterne warkoczyki, elfki mogą włosy upiąć. Można wpleść we fryzurę różnego rodzaju rzemyki, wstążki i pióra ptaków (tu kolejne ostrzeżenie – jeśli zbieracie pióra to trzeba je uważnie obejrzeć – mogą się na nich znajdować kleszcze). W przypadku misternych koków niezwykły efekt można uzyskać wpinając wsuwkami naszyjniki z pereł czy innych koralików, a także pasma koronki w formie kokardy. Włosy można też stroszyć na żel i malować maskarami do włosów. Można też na głowie zaimprowizować jakiś diadem – obręcz, ozdobiony listkami,lub jakimś kolorowym szkiełkiem czy „skrzydłami” zmontowanymi z ptasich piórek. Przy robieniu takich artykułów bardzo poręcznym narzędziem jest pistolet na klej używany w budownictwie np. do mocowania kabli. No i oczywiście jednym z ciekawszych elementów, jakie można wykorzystać są kapelusze.
W zasadzie można pozwolić sobie na wszystko, dopóki jest to zgodne z charakterystyką postaci. Blizny (stare) robi się białą kredką do oczu, świeże – trzeba się trochę namęczyć – zazwyczaj połączenie czarnej kredki i drobin ciemnoczerwonego cienia do powiek i czego tam jeszcze, co wpadnie pod rękę. Dobre jest wzorowanie się na fotografiach. Sińce można uzyskać bez większego problemu nakładając cień do powiek w kolorze ciemnoczerwonym z odrobinką niebieskiego. Efekt „zombie” uzyskuje się po umalowaniu twarzy cieniami w kolorach szarym, zielonym, czarnym, namalowania „plam opadowych” z ciemnoczerwonego cienia pod kośćmi policzkowymi i w oczodołach. Można jeszcze dodać czarne kreski na ustach. Farby, którymi malujemy skórę – najlepsze są charakteryzatorskie, w ostateczności sprawdzą się także plakatówki czy gwasze, choć po pewnym czasie zaczną się kruszyć i należy przed LARPem zrobić próbę uczuleniową na skórze nadgarstka. Zmywanie – większość mazideł zmyje się przy użyciu mleczka kosmetycznego. Farby plakatowe i gwasz schodzą przy użyciu wody z mydłem.
